Toch echt herfst.

Zo, weer eens even een kleine update.
Het is herfst........dus denkt meneer AH dat de pepernoten enz. maar van stal gehaald moeten worden.
Ze lagen voor het laatste weekend al te koop. De dag erop vielen de mussen dood van de daken vanwege de warmte......
Maar het is wel lekker!!!!!

Toen ik mijn balkon ging opruimen, kwam ik een huisjesslak tegen. Nou ja, huisjesslak, meer een villaslak. Hij was/is aardig aan de maat. Niet echt te zien op de foto, als ik hem één dezer dagen weer tegen kom, zal ik een foto maken waarop het duidelijker te zien is.

Quilke wil hoe dan ook in mijn buurt liggen, dus gewoon voor het bureau, dat ik er dan niet kan zitten is minder belangrijk...

De buren gingen een paar dagen op stap, dus heb ik voor hun post en planten gezorgd. Als dank kreeg ik weer een bijzonder mooi vingerhoedje. Je merkt echt dat ze er moeite voor doen.

De vorige waren ook al zo bijzonder.

Ik kom graag bij de kringloopwinkel. Buiten dat het niet duur is, kun je er altijd wel een bijzonder iets op duikelen. Zo ook bovenstaande vingerhoedjes uit Delft. Ik nam ze uiteraard meteen mee, plus de dubbelen. Die laatste voor mijn vriendin.

En dan!!!!! Tataaaaaaaaaaa, mijn cirkels zijn af. Mijn eerste echte borduurwerk. Ik heb wel meteen de smaak te pakken . Zodra mijn handen weer iets meer willen/kunnen ga ik aan het volgende beginnen.
Herfst betekent ook weer chrysanten in potten. Ik heb deze keer een pot met gele chrysanten staan. Bovenstaande foto heb ik als bureaublad ingesteld. Een closeup gaf onderstaand resultaat.
Heb nog een heleboel spullen te fotograferen, maar dat komt de volgende keer, anders wordt het zo'n eindeloos stukje.

Tot volgende week.

VAENW in deze herfsttijd.

Quilke is verkouden! Niet erg, maar waarschijnlijk bijwerkingen van die stomme kennelhoestprik. Heb me mooi laten overhalen, dat lukt dus nooit meer. Is me al eerder gebeurdt bij mijn briard. Lang geleden, maar het werkt nog steeds zo.
Hij krijgt nu het vertrouwde Tijmpie. Hoesten is vrijwel over, maar ik hou 's nachts de balkondeur nog maar even dicht. Het is trouwens wel een portret hoor.
Hij krijgt natuurlijk zijn Tijmpie. Heeft hij nooit gehad.
Eerst in een schaaltje.......nee, hij mag niet uit schaaltjes eten........dus met mijn vinger erdoorheen en dan laten proeven, ha, lekker!!!!! vind hij. Scheelt weer, anders moet ik het in zijn bek gieten en dat wordt zo'n kleverige boel op zijn vacht.
Oké, volgende stap, bakje op de grond, nee, rondlopen, hij pakt het niet.
Volgende stap bakje in zijn voerbak in de standaard....
Dat was helemaal feest!!!!
Voorpoten op de grond,kont omhaag en maar heen en weer op die manier, maar de tijm liet zich niet uitnodigen om te komen spelen.
Kop door mijn armen en naar het bakje met tijm kijken, hielp ook niet....tijmpie bleef waar het was.
Eindelijk ben ik maar op het krukje er naast gaan zitten met de bak in mijn handen en toen lukte het wel!!! Zo heb ik heb ik hem ook gevoerd toen Cally er niet meer was en hij niet meer wilde eten.

Zo reageerde Chakky ook altijd, ik heb weken nodig gehad om zijn voerplaats van de huiskamer naar de gang te verplaatsen. paar centimeters per dag. Anders at hij niet........echt niet!!!
Duidelijk geen kooiker!!! (LOL).

Ook een leuk spelletje, balletje ergens vanaf laten rollen. In dit geval mijn blote voeten. Quil heeft nogal een natte bek en het balletje is zwaar, niet geslaagd voor mij, wel voor hem.


Het begint mooi te worden buiten. Overal zijn er al bessen die vrijwel rijp zijn. In alle kleuren, paars van de vlierbessen, geel en oranje. Deze foto heb ik nu als bureauachtergrond.
Mijn bedsprei is bijna af, dus ik kijk stiekum weer naar een nieuwe uitdaging.
Dit blok hoort tot een quilt van 9 blokken, heb ik vorig jaar van mijn dochter gekregen voor mijn verjaardag.the guardians, (de tempelkatten) Durf er gewoon niet aan te beginnen, zulke mooie stofjes..maar ik kan het toch niet eeuwig laten liggen dus......moed verzamelen maar. Deze stoffen heb ik gisteren besteld, het begin van een nieuwe bedquilt, een herfsteditie, met een beetje BOEL mazzel kan ik die volgend jaar herfst gebruiken. Ik ga hem gewoon maken op de hand. Op de machine vind ik het meer op werk lijken....
Ook mijn cirkels zijn bijna klaar. Het eind is echt in zicht dus......het volgende borduurwerk mag zich aandienen.
Onderstaande cirkels, past perfect op mijn groene muur en zometeen het nieuwe bed. Niet zoveel aan te borduren en vooral!! niet moeilijk. Ben tenslotte een beginneling.

Was bijna vergeten dat de studenten weer terug gingen naar Australie eind deze maand. Dus heeft Chiel nog snel deze tekening gehaald voor me. Die is binnen, kan niet meer vergeten worden.

Groetejs Nanda.

De teleurstelling is best groot.

Eergisteren hoopte ik dat er binnen niet al te lange tijd een kooikertje hier zou rondlopen.
Was al bezig te controleren of ik alles had......
Het gaat niet door. De fokster heeft al een vrij lange wachtlijst. Ik wist dat dat mogelijk zou zijn. Het is niet anders.
Misschien moet ik tevreden zijn met onze Quilke.
Ben ik natuurlijk ook, maar ik had zo graag weer een kooikertje gehad. En dit nestje leek wel voorbestemd te zijn....nee ik geloof er niet in hoor.
Driemaal is er nu wat tussen gekomen.
Verkeerde medicijnen, alleen reutjes die geboren werden en nu dan een te lange wachtlijst.

Groetejs Nanda.

Weer bijna een maand later

Ben nog net binnen de maand met bijwerken, begon al commentaar te krijgen dat ik weer nalatig was...
Foto's heb ik weer verkeeerd geplaatst, maar zo lukt het ook.

Eén van mijn afwijkingen zijn vingerhoedjes. De berg die hier te zien is, is ongeveer 3/4 van wat ik heb. Ze liggen er echt allemaal onbeschadigd, maar ik vond het leuk om ze zo te fotograferen.
Ze moesten allemaal van de rekjes af, omdat ik bezig met de muren te schilderen en dat moet nu eenmaal ook onder de rekjes gebeuren. Ik vraag me vaak af, wie ze nu eigenlijk verzameld, Chiel of ik. Hij gaat regelmatig diverse plaatsen af, van denhelder naar Tilburg. Ook Groningen heeft hij al een stukje afgeschuimd. En iedere keer neemt hij weer nieuwe mee. Colega's die op vakantie gaan wordt gevraagd vingerhoedjes mee te nemen....(LOL).

De laatste keer is hij naar Deventer geweest, naar de vingerhoedenwinkel. Ja, die bestaat echt, ook een vingerhoedenverg. http://www.vingerhoeden.nl/ Daar heeft hij o.a. onderstaande vingerhoed meegenomen. De grote vingerhoed is een normale maat, de hoed zit los en daar ligt het kleine vingerhoedje in.

Nu het balkon de hele dag openstaat en Quilke naar buiten ligt te kijken, moet ik toch vaak denken aan nog niet eens zolang geleden toen Kilken en Chakky daar lagen. Zij aan zij. Vooral Chakky was een sensatiebak. Als er ruzie was, of gewoon een pleinfeestje, was zij het balkon niet af te krijgen en genoot van alles wat ze zag, maar haar voorkeur had toch ruzie en opstandjes....
Nu ligt Quilke, op de zelfde manier naar buiten te kiken, maar wel in zijn uppie. Ik heb zo'n vaag idee dat hij net als Chakky het meest belust is op opstandjes......(LOL).Vorige week vonden we een prachtig geslepen spiegel buiten. Nu vind ik spiegels alleen maar lastig en heb geen grote passpiegels. Quilke kent dan fenomeen dus niet. Maar deze spiegel vond ik zo mooi, dat ik nu voor het eerst een grote spiegel heb. Hij stond tijdelijk op de grond. Quilke wilde eerst met die vreemde hond spelen, dat werkte dus niet. Of het kwartje toen is gevallen weet ik niet, maar hij heeft een half uur lang naar zichzelf zitten kijken....SPIEGELDOT!!!!!
Nog steeds hebben we alleen maar Quilke. Nee, dat is niet eerlijk. Nog steeds is Quilke alleen. Het was de bedoeling pas als Quilke drie was een kooikertje erbij te nemen, maar dat is inmiddels verplaatst naar 2,5 jaar. Althans tot gisteren. Ik was bezig foto's op te ruimen en kwam natuurlijk ook foto's tegen van Laan en Kilken. Dat is nog steeds een beetje slikken. Deze vier foto's....ze spreken voor zich. Een belg en een kooiker horen bijelkaar. Ja, dan is het een klein stapje om eens te kijken wat de verschillende kennels voor hondjes in huis hebben en of ze van plan zijn om te fokken of zo. Zo kwam ik op de website van een kennel terecht. Dat was even slikken, hun hondjes lijken erg veel op Laan en Cally. Bleek niet gek te zijn , want één van de voorouders was de moeder van Laan. Ik heb gisteravond de fokker gemaild en gevraagd op haar wachtlijst te mogen. Nog geen reactie gekregen, hopelijk duurt het niet te lang.

Gisteravond ging ik nog even in bed lezen en pakte het laatste kooikerblad, het ligt vaak omgekeerd, omdat er een kooikerhoofd op staat wat Laantje en Cally had kunnen zijn. Keek eens goed en schoot bijna in de lach, ik dacht dat het het zelfde hondje was als waar ik graag een pup van wil hebben. Vanochtend meteen de PC opgestart en gekeken...ja, het was het zelfde hondje. Voorzienigheid? Toeval?????

Quilke heeft weer zijn maatje. Zijn oude maatje heb ik na 12 maanden trouwe dienst echt weg moeten gooien. Hij was op. In de kringloop zag ik een zelfde hond, alleen niet bruin, maar paars!!!! Het maakt hem niets uit. Hij slaapt er weer op, loopt er mee te sjezen door het huis en sabbelt op zijn neus...... Zijn rechteroor is vet, hij had een lichte ontsteking. althans tegen aan, maar dat is al weer over, nu nog even ontvetten, zal morgen eens kijken of ik iets kan vinden om het te verhelpen.
Zo, het blog is weer bijgewerkt. Dames!!! en Heer, geen comentaar meer...(LOL).

Groetjes Nanda.

Nog net geen maand geleden......

Wordt tijd dat ik even mijn blog bijwerk. Nog net binnen de maand.
Ik heb nog steeds ruzie met het plaatsen van de foto's.
Je kunt niet de foto's (althans ik niet) tussendoor netjes invoegen. Dus zijn mijn verslagen af en toe een beetje rommelig.
Gezien de foto begin ik dus met de drie aapjes.
Daar zit natuurlijk een verhaal aan vast. Chiel neemt graag wat voor me mee als hij de stad in gaat en dat zijn dan meestal baby Beanies. Maar als je erg vaak ééntje meeneemt loopt het een beetje uit de hand. Zo heb ik afgelopen zondag alle beanies eens geteld. Het zijn er 191!!!! Het kan zijn dat ik me misteld heb, maar dan zijn het er meer en niet minder.
Hij mag nu niet meer dan 1 per maand kopen.
Hieronder zie je drie dezelfde aapjes. Niet expres, maar gewoon driedubbel meegenomen, omdat hij niet meer wist wat we hadden. Eén van de aapjes draagt nog zijn tag, daarin staat de geboortedatum en een klein verhaaltje. De tag hoor je er eigenlijk niet af te halen, het hoort onverbrekelijk bij de beanie. Maar nu heb ik dus drie aapjes. Had ze even appart gezet en ineens viel het kwartje. Ik ga de handjes op oren, mond en ogen vastzetten. Juist, dan worden het de aapjes van horen, zien en zwijgen. Meer over beanies e.d.: www.ty.com
Ze zijn echt heel speciaal, en dat weet je pas als je ze in je handen hebt. De kwaliteit is prima, ze verkleuren niet.
Op naar het volgende. dat zijn gewone servetjes, maar als je de vogel goed bekijkt heeft het de kop van een vos en ook de dikke staart.
Chiel en ik waren afgelopen zondag even een Leidsestraat pakken. Heerlijke straat, wat is het dan genieten dat we in Amsterdam wonen. Al die mooie huizen, beelden die her en der in de gevels staan. Ik had niet mijn goede fototoestel mee, maar zodra het weer hapbaar weer is voor mij, gaan we er weer even doorheen, maar dan voornamelijk om foto's te nemen.
Onderstaande servetjes lagen in een heel dure proceleinzaak. Mooie bekers, 22 euro enz.
Dit was nog net betaalbaar. Het werd verpakt in een zakje, wat volgens mij duurder was dan de winst van de servetjes...(LOL).
Het was zondag, dus was er ook de kunstmarkt op het Spuiplein. Je zag veel mooie dingen , maar ook dat je je afvroeg hoe durven ze het te vragen.
Maar onderstaand metaal geval vond ik echt de moeite waard. Ze hadden veel leuke dingen staan. O.a. vogeltjes en tafereeltjes van het land. Die laatste waren even te duur...maar ik ben zeker van plan er één te kopen als ze er weer staan. Het onderstaand geval dacht ik dat het een hond was, dat heb je, als je hondengek bent. Raakte in gesprek met die man en ik vroeg dus naar die "hond" en vertelde dat ik hondengek was. Hij vertelde dat hij ook altijd kooikers!!!!! had gehad. Ja, dan vergeet je verder alles om je heen....ik kocht in iedergeval de hond, hij verbeterde me ook niet, waarschijnlijk vanwege het gesprek over de kooikertjes...(LOL). Maar thuis gekomen en ik op zijn website keek bleek het een koe!!! te zijn...... Volgens mij eerder een stier, mist de uiers en heeft horens. Maar de staart is zoals die ook bij koeien is, gespleten. (volgens Chiel)
www.hanshb.nl

Maar we begonnen bij het Leidseplein, daar stonden zoals gewoonlijk studenten met hun werken. Je vindt er sierraden en ook tekeningen. Onderstaande was ik meteen verliefd op. Ze kwam uit Australie en bleef nog t/m augustus. Ze zat op de kunstacedemie. Ik ga zeker nog een keer naar haar toe om een pentekening op te halen. De pentekening is gekleurd met waterverf om speciaal extra dik papier. Onderstaand is er één, maar ik heb ook nog een boom gekocht. Een oude kale boom in de avondzon.
Ik ben dus aan het verven, gaat niet snel, maar ik kom er wel. De Singel staat weer op zijn plaats met nu een groene muur achter zich. Vandaag een deel van mijn quiltkamer. Zie wel hoever ik kom.
Zelfs het borduren gaat af en toe door. Ben op het ogenblik erg benauwd en borduur dan vooral 's nachts een paar uurtjes. Denk dat ik toch weer mijn matras moet verhogen. Meer medicijnen wil ik nog even niet gebruiken. Dan maar wat langzamer met schilderen enz. Van hobbyen komt dus even heel weinig. Zover zijn Annie en ik al gekomen. Het wordt mooi!!! De foto doet er uiteraard geen recht toe.

Mijn druiven op het balkon zijn dit jaar geen succes. Eén!!!! trosje. Maar die hangt er wel.

Op zondagochtend werd ik wakker, keek naar buiten en zag toch een mooie lucht!!! Het was 5.45. Ben ben bed uitgerold en snel mijn fototoestel gepakt en tig foto's genomen. Gelukkig sliep iedereen, want nachtkleding, MIJN nachtkleding, is niet echt voor vreemde ogen bedoeld...
Dit is nog een closeup van de spaanse margrieten. Ben nog steeds blij dat ik het nieuwe fototoestel heb gekocht. Maakt prachtige macro foto's. En dat is toch wat ik het liefste doe, behalve dan foto's van onze honden.

Verder eigenlijk nog een heel belangrijk iets, Angélique heeft sinds dit weekend twee katjes. Kyra en Ruben/Karel/Gijs. Ze weet nog niet hoe de laatste gaat heten. Ik ben blij dat ze ze heeft, want zonder dieren is het toch niet echt een thuis. Daar ze werkt heeft ze er twee genomen. De volgende keer zal ik foto's van die twee plaatsen.
Verder kwam de fokster van Quilke nog even langs. Altijd leuk om haar te tonen wat een heerlijke hond ik heb. Wat vooral heel leuk is, Quilke lijkt zo ontzettend veel op zijn moeder, incl. rare trekjes, zoals zijn boven lippen optrekken.....(LOL). Zal volgende keer ook daar een foto van proberen te maken. In middels is hij zichzelf weer, sinds we Cally hebben laten inslapen. Hij begon kleine dingen te vernielen en at vreselijk slecht. Nu kan hij weer lekker lang alleen blijven en vernielen zit er niet meer bij en hij eet prima!!!

Zo, nu een kop koffie en dan aan de slag met de verfkwast.

Groetjes Nanda.

Het begint langzaam op te knappen.

Zo langzamerhand wordt onze flat wat groener. (LOL).
Afgelopen weken had ik veel weggegooid, nu moet het echte werk beginnen, het schilderen waar we zo'n 8-9 jaar geleden aan zouden beginnen.
Dankzij betere geurloze verf, die is echt veel verbeterd, doen de extra longmedicatie natuurlijk ook hun werk. Een jaar geleden had dit niet gekund.
Dit is dus nu de opgeknapte kamer. White-magneetbord staat in de box, en dat maakt een stuk rustiger. Er komt wel een quiltje te hangen. Klein en gezellige vrolijke kleuren. De stoffen en het patroon ligt klaar, ook heb ik twee blokken afgewerkt.

Ik voel me er prettig. Lekker ruim en opgeruimd. Nu zorgen dat het zo blijft. Eén bureau staat voor het raam en kijkt uit op mijn balkon . Dit is het uitzicht Vooral een fantastisch mooi gezicht is de hortensia. Aan de rechterzijkant mijn boom uit het park en en de druivenstruik. Die doet het niet echt goed, er hangt één trosje aan. Ach, krijgt hij alle aandacht en kracht van de plant, hoop ik..... Hier onder de hortensiastruik in zijn geheel. Er zitten minstens 32 bloemen aan en nog en nog een 5 stuks hele kleintjes. Niet slecht voor het balkon .
Het opknappen, verven en ruimen van de flat nekt wel. Loop op het ogenblik elke week bij de fysio. Ergens klopt er iets niet. Drie-vier dagen na de fysio begint het onder mijn schouderbad weer flink op te spelen. Steekt behoorlijk. Ook spierpijn neemt dan steeds meer toe. 's Ochtends heb ik gemiddeld 2 uur nodig om weer lekker te kunnen lopen. Na een uur of drie is het weer mis.

Ja, en als je dan nog hoort: jammer dat ik niet "iets"mankeer, want dan hoef ik niet te werken. Van een ander, jij kan makkelijk een dagje niets doen, want je werkt niet, ik werk wel. Snappen ze niet dat ze ondanks dat toch meer goeie tijd hebben dan ik. Men kan ongestraft een dag lekker op stap, naar beurzen of wat dan ook. Dat zit er voor mij niet echt meer in. Hobby's zijn aardig geminderd, gewoon omdat mijn handen niet willen wat ik wil. Klinkt klagerig, maar dat is het eigenlijk niet. Ik heb een fantastische hond, mijn man help waar hij kan. Meestal moet ik het wel vragen.....maar ook heel vaak niet. Kindlief moppert nooit dat ik niet makkelijk even naar haar toe ga. Hobby's genoeg zelfs. Men kan zich niet indenken dat iemand niet 100% volwaardig is. Men zegt het wel, maar meer ook niet.

Wat een klaagzang. Is niet zo bedoeld, maar ik moet het gewoon even kwijt. Ik geniet van alles, de flat knapt op, en ik zit best goed in mijn vel. Misschien zelfs over een paar maanden een druiventros van eigen balkon . De aardbeien beginnen voorzichtig te kleuren (5 stuks) dus een beschuitje met aardbei zit er ook in. (LOL).

Groetjes Nanda.

Wordt weer eens tijd.

Het wordt weer tijd om mijn blog bij te werken. Maar aangezien ik zo stom was om thuis uit te glijden en op mijn rechterarm tevallen, die nu nog bont en blauw is, was het typen even lastig.
Inmiddels heb ik mijn nieuwe toestel. Maak er prima foto's mee en vooral de macro foto's zijn goed geslaagd. Eindelijk weer goeie foto's kunnen nemen, zondar dat ik perongluk op het verkeerde knopje druk en het toestel uitgaat.(LOL)

Mijn trots op mijn balkon is deze hortensia. Is al een jaar of 4-5 oud en doet het elk jaar weer fantastisch. Ik schat dat er nu zo'n 35 bloemen inzitten. Niet slecht voor een klein stadsbalkonnetje. Dit was een bloem van 1 week geleden:

Nu zien ze er zo uit!! Die kleur is heel speciaal. We hebben al vaak gekeken naar een hortensia met dezelfde kleur, maar het blijkt heel bijzonder te zijn, wel wat er op lijkt, maar zet je ze naast elkaar.......dan is het een wereld van verschil.Op mijn nieuwe toestel zit ook een 10xoptische telelens, natuurlijk ook een digitale, maar die gebruik ik niet, kwaliteit van de foto gaat te ver achteruit.

Dit koolmeesje komt regelmatig bij ons op bezoek voor wat wintervoer, maar deze keer heeft hij haren van Quilke tussen zijn (of haar) pootjes.
Deze kleur is toch prachtig van het viooltje, jammer dat ze inmiddels al uitgebloeid zijn.
Ja, Quilke blijft een bijzondere hond. (LOL). Hier ligt hij te slapen met één van zijn favoriete speeltjes. Dat ding is al heel oud, heeft Nilja, mijn briard, nog mee gespeeld, meer dan 15 jaar geleden. Deze gebruikt hem anders.....

Deze kopstudie heb ik vandaag genomen. Zijn hele karakter komt er in tot uiting.

Deze foto heeft geen uitleg nodig. Ik heb er nog één, daarop is zijn tong niet te zien en kijkt hij iets naar links. Die foto ga ik bewerken en laat hem op linnendoek afdrukken. Ik heb van Kilken en Chakka een schilderij. Mijn aangetrouwde nicht heeft die gemaakt, Ze kan niet meer schilderen, dus moet het deze keer anders, maar hij hoort wel bij de andere twee belgen.

Quilke is heel speciaal. Ik liep gisteren met hem langs de dijk, en zag hem zo vliegen, althans, dat probeert hij. In hem zijn veel honden van ons te herkennen.
Veel kennen natuurlijk het gedichtje van de Rainbowbridge, waar je hond(en) wachten tot je je bij hen voegt. Als ik daaraan denk schiet ik wel vol......

Volgens mij hebben ze met zijn alle uitgemaakt wat ze Quilke zouden meegeven in zijn karakter.

Van Kinvarra, mijn ierse setter, het springerige, rennen en vliegen. Van Nilja, mijn briard, het ongelooflijk veel nemen van puppen en oude honden.

Van Kilken, mijn eerste belg de uitstraling, het graag willen leren, het uitdagen als ik met haar werkte. Er moest altijd even uitgevochten worden wie die training de baas zou zijn...zoals een keurmeester op het VZH examen verwoorde...prettig uitdagen, zo was het precies.
Hij was helemaal weg van haar. Ze slaagde als beste die dag.

Van Chakky, mijn donkere tervueren het willen troosten en helpen als een hond, mens verdriet had. Ook trouwens het knabbelen op hoeken van kastjes....(LOL).
Het ongelooflijke kunnen incaseren van mensen/honden die ze liefhad. Dat realiseerde we ons pas laat, toen bleek dat ze vreselijk veel pijn moest hebben gehad aan een snelgroeiende tumor. Nooit heeft ze in die tijd tegen mijn kooikers en kat gegromd. Ook uiteraard niet tegen ons.

Of Quilke iets van mijn kooikers heeft...dat weet ik nog niet. Dat zal vast nog wel eens geopenbaard worden. Een kooiker en een belg horen bijelkaar. Eens komt er waarschijnlijk weer een kooikertje, maar eerst moet deze belg ruim volwassen worden...


Goed, dan nog even mijn laatste vingerhoedaanwinsten.
Deze serie van honden, waar zelfs een setter bijzit..... kreeg ik van Ansje, die wat quiltlapjes had gekregen. Leuke aanwinst!

En mijn man kwam vorige week met deze antieke zilveren vingerhoed thuis.

Een plaatje!!! De versiering in de gekartelde rand zijn schaartjes.

Het wordt weer tijd om die Belg uit te laten,,,,

Groetjes Nanda.